Unha receita de Another Cow in the Corn

É o que che ten esta tendencia a dar toda a información dos platos no título, xa sabedes o que hai, só hai que verlle a pinta ;-).

É moi doado necesitamos galletas mariñeiras (por suposto), unhas lonchas de magret de pato que ocasionalmente venden no Lidl, unhas hostias de queixo de ovella, realmente deben ser moi finas, case transparentes, para que lle dean ese brillo e un toque de sabor, pero non enmascaren ó magret que é o realmente importante e finalmente uns grans de mostaza á antiga (mellor que veña da neveira) que son o contrapunto de cor e sabor nesta presentación.

Simplemente deitamos un par de lonchas ou tres por galleta, sobre elas unhas lascas de queixo, é damoslle un golpe cun soplete ou pala de queimar, ata que comece a fundir a graxa do magret, e o queixo. Rematamos cos grans de mostaza.

Recomendo consumir antes de que enfríe completamente, para apreciar o contraste de sabores e de temperaturas.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Another Cow in the Corn.

Unha receita de Diario del Gourmet de Provincias y del Perro Gastrónomo

Sobre a galleta disponse unha rodaxa dunha boa mozarella de búfala, sobre esta unha rodaxa dun tomate saboroso e, por derriba, unhas folliñas de ourego fresco, unhas pingas de aceite de albahaca caseiro (dávos o traballo de preparalo, que vale a pena, ou na súa falta ponlle unha folliña de albahaca), unha pinga dun bo vinagre balsámico de Módena e unhas escamas de sal Maldon.

A receita foi tomada, con autorización do propietario,  do blog Diario del Gourmet de Provincias y del Perro Gastrónomo

Una receta de Colineta

Tiña uns ovos de paspallar na neveira e onte decidín fritilos, que é unha actividade abondo complexa pola dificultade de partir o ovo sen rachar a xema. O meu sistema consiste en cortar a casca cun coitelo de serra pola parte máis ancha do ovo, baleirándoo nunha cunca antes de mandalo á tixola.

Fritidos os ovos, caín en que tiña unhas galletas mariñeiras, así que cada ovo acabou derriba dunha delas, cun chisco de pemento picante por derriba, unha xema de espárrago e unha alcaparra.

Gustoume o resultado, que ten tres sabores moi diferentes. No primeiro bocado apreciase o contraste entre o renxente da galleta e a cremosidade do ovo frito, coa graza do pemento, que nos fai lembrar uns ovos fritos con chourizo. No segundo bocado incorporase a xema de espárrago, co seu sabor mineral. No terceiro e último bocado a alcaparra fai saltar chispas na boca, coa súa acidez acética.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Colineta

Una receta de Colineta

Makeijan publica unha escolma de receitas con galletas mariñeiras e lembrou que tiña esta foto sen publicar.

Trátase, como di o título, dunha sopa de cebola na que substituín o pan torrado por unha galleta mariñeira derriba da que puxen o queixo para despois gratinalo. O resultado gustoulle a toda a familia, inda que para o meu gusto a galleta estaba demasiado enteira cando o que eu buscaba era que se empapara no caldo.

A preparación da sopa é moi sinxela: abondo cebola picada que se doura nunha mestura de manteiga de vaca (o toque francés) e aceite de oliva ata que colle unha cor moi subida, pero sen que chegue a queimarse. De seguido engádese un caldo que xa teremos preparado, salpementase e deixase cocer para rematar finalmente triturar co batedor. Tamén se pode suprimir o triturado, deixando a cebola en anacos. Para rematar póñense as galletas mariñeiras, cóbrense de abundante queixo e gratínase para que se funda. Inicialmente pensaba poñer queixo do Cebreiro, que me gusta moito cómo funde, pero como non tiña naquel momento empreguei un enmental relado.

¡Ollo, que queima!

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Colineta

Unha receita de La cocina delokos

Ingredientes

400g de champiñóns, pequenos, pechados e moi frescos - 6 dentes de allo - perexil fresco - vinagre de sidra-  aceite de oliva virxe extra -  sal - galletas mariñeiras

Cortar os pés deixando un pouco, e limpar os sombreiros dos champiñóns cun papel de cociña. Preparámolos en láminas medias, cun coitelo ou ben coa axuda dun cortador de ovos, o que facilita moitísimo a tarefa, e permite obter grosores iguais. Pómolos nun cazo, e mollamos con abundante vinagre de sidra cun pouco de sal, sen cubrilos completamente, removéndoos de cando en vez, un total dunha hora e media, máis ou menos.

Escorrémolos moi ben dentro dun coador grande, un bo intre. Mentres tanto, picamos moi fino o allo e o perexil fresco. Mesturámolos cos champiñóns, e, ou ben os deixamos nun cazo, ou ben os pomos nun bote, e cubrímolos con aceite de oliva virxe extra. Deixamos macerar, na neveira, 36 horas antes de consumir.

Desde que probei así preparados os champis, chamo a esta receita “boqueróns vexetarianos” porque teñen a mesma textura, e atreveríame a dicir que practicamente o mesmo sabor, que os boqueróns en vinagre. Iso si, garantido 100% libre de anisakis

A receita dos champiñóns en vinagre saqueina do blog de Puntiyo, La cocina de mi casa, con algunha pequena variación, como que os tiven só hora e media en vinagre de sidra, e non os lavei previamente, senón tan só limpado con papel de cociña, para eliminar os restos de terra, xa que ao lavalos compórtanse como esponxas, absorbendo moitísima auga.

A galleta mariñeira é un complemento excelente a este prato, tanto polo seu sabor como polo feito de que permite servilo a modo de snack. Poderiamos pórlle, tamén, unha pequena folla de leituga debaixo, para dar máis sabor e un toque extra de cor.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog La cocina delokos

Unha receita de Colineta

Hai tempo que anda a foto polo meu escritorio pero sempre aparecía nun momento en que non podía publicala. Hoxe si vai.

Foi a comezos de verán que tiña unhas cereixas de Chantada, das que alí chaman “da onza” e no Valadouro “blancás“, que para min son unha das variedades máis deliciosas que hai desta froita, por moito que a pinta exterior non sexa moi boa, xa que se trata de cereixas que teñen un lado vermello e outro branco (de onde ven o nome) que lles fai parecer que non están maduras. O sabor é delicioso e unha vez cociñadas son unha explosión de sabor na boca. Quen sempre se teña preguntado de onde ven o sabor que teñen os xeados de cereixas que probe a cociñar unhas blancás e dará con el de inmediato.

A receita de hoxe é moi sinxela. Tórase o solombo de porco en rodas delgadas e de inmediato frítese na tixola con aceite ben quente. Volta e volta rápida que se trata de carne moi tenra e que se fai moi rápido. Sálgase e reservase.

Na mesma tixola e co aceite sobrante saltéanse as cereixas, engadindo de seguido unha copiña dun bo vermú (nos andeis dos supermercados hai vermús de tipo tradicional que lle dan mil voltas ao martini e ademais custan a metade ou menos), que deixaremos reducir a lume vivo para de seguido servir a carne coas cereixas, napando co prebe que queda na tixola.

Neste caso derriba da galleta mariñeira presentase una roda de solombo cunha cereixa sen óso e molladiño cun chisco de prebe. Que aproveite.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Colineta

Unha receita de Diario del Gourmet de Provincias y del Perro Gastrónomo

Un amigo tróuxome o outro día un paquete de galletas mariñeiras, o cal dáme a desculpa para seguir probando receitas coas que combinalas. Nesta ocasión simplemente adapteille un dos clásicos da nosa casa.

BERENXENAS Á PARMESANA (VERSIÓN LIBRE) SOBRE GALLETA MARIÑEIRA

Córtase a berenxena en rodas non demasiado grosas, sálgase e déixase escorrer sobre un papel unha media hora para que suavicen o sabor (este paso non é imprescindible coas berenxenas de produción intensiva que atopamos nos supermercado, menos amargas). Pasámolas por unha prancha quente ata que están cociñadas e reservámolas. Opcionalmente podemos pasar o tomate, igualmente cortado en rodas, pola prancha uns segundos. Cortamos tamén mozarella en rodas e, se nos apetece, aros finos de cebola que, no seu caso, pasaremos tamén pola prancha.

Nunha fonte de forno untada con aceite de oliva imos colocando unha roda de berenxena, sobre ela outra de tomate, encima unha de mozarella e para rematar (se queremos engadirlla) outra de cebola, formando unha especie de mini-lasagna individual. Continuamos facendo capas dos diferentes ingredientes ata onde nos interese, coidando de que a última sexa de tomate e mozarella sobre os que engadiremos un fío de aceite de oliva, un chisco de ourego e un pouco de albahaca fresca picada. Metemos ao forno, previamente quentado a uns 210º, e deixamos facer ata que o queixo funda sobre as rodas de berenxena, que deben ser as de maior tamaño.

Ao sacalas do forno espolvoreamos con queixo Parmesano ao gusto e, con coidado, colocamos sobre unha galleta mariñeira e servimos de inmediato.

As berenxenas da foto van en catro capas pero, sinceramente, é máis práctico preparalas de dúas se as imos a servir sobre a galleta, xa que así o resultado é menos fráxil e máis sinxelo para comer.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Diario del Gourmet de Provincias y del Perro Gastrónomo

Unha receita de Another Cow in the Corn

Ingredientes

Para as minihamburguesas

Bonito de Burela
Ceboleta
Xema ovo
Alcaparras
Mostaza de Dijon
Aceite de oliva virxe
Pementa branca moída
Sal

Para o enfariñado:

Fariña triga
Curry

Presentación:

Leituga rizada
Queixo de San Simón

Preparación

As mini hamburguesas.

Limpamos o bonito de pel, espiñas, sangue e calquera resto de visceras, e procedemos a picalo en anaquiños cun coitelo ben afiado. Aplicamos o mesmo tratamento á ceboleta, alcaparras e anchoas.

Posteriormente botámos todos estes ingredientes nun bol un a un, e remexemos para misturalos uniformemente. Engadimos progresivamente e remexendo entre un e outro, a mostaza de Dijon, o aceite de oliva virxe, a pementa branca que preferiblemente será moída no momento, e pirixel finamente picado.

Enfariñar e fritir

Misturamos nun prato fondo unha pouca fariña triga, con curry. Como todo, vai ao gusto de cada un, pero tentaremos non enmascarar demasiado o sabor do bonito.

Chegados a este punto teño que recoñecer que a idea inicial era a de facer albóndigas máis a falta de consistencia decantoume por premelas un pouco e fritilas con aceite de oliva, e así foi como se convertiron en hamburguesas.

Presentación

Finalmente, cubrimos a galleta mariñeira cunha pouca leituga crecha picadiña e pousamos a hamburguesa enriba desta.

Relamos un pouco de queixo de San Simón, e fundímolo cunha pá de queimar para potenciar o seu propio aroma afumado.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Another Cow in the Corn.

As galletas mariñeiras DAVEIGA teñen infinidade de aplicacións na cociña, como se pode ver polas moitas receitas publicadas en diversos blogs gastronómicos galegos e españois.

Hoxe traemos aquí a receita das berenxenas á parmesana sobre galleta mariñeira, unha receita publicada no blog Diario del Gourmet de Provincias y su Perro Gastrónomo.

Sobre unha galleta sucesivas capas de berenxenas, tomates, mozarella, cebola… e ao forno.

Unha tapa para sorprender.

As galletas mariñeiras DAVEIGA son deliciosas solas ou en compaña de moitos outros alimentos e permiten usos moi diversos e ata incluso sorprendentes, como é o caso da empanada de zamburiñas que publica o blog La Caja de los Hilos, no que a masa se substitúe por galletas mariñeiras e a cociñeira ou cociñeiro aforra o traballo de amasar, ademais de conseguir sorprender aos seus comensais.

Soledad Felloza, actriz, contacontos e responsable de La Caja de los Hilos emprega na súa receita unha bolsa de galletas mariñeiras, ademais de zamburiñas, tomates, allo, pemento, cebola, aceite, viño, ovo… ¿e cómo sería a cousa empregando as galletas mariñeiras con algas?.