É o que che ten esta tendencia a dar toda a información dos platos no título, xa sabedes o que hai, só hai que verlle a pinta ;-).

É moi doado necesitamos galletas mariñeiras (por suposto), unhas lonchas de magret de pato que ocasionalmente venden no Lidl, unhas hostias de queixo de ovella, realmente deben ser moi finas, case transparentes, para que lle dean ese brillo e un toque de sabor, pero non enmascaren ó magret que é o realmente importante e finalmente uns grans de mostaza á antiga (mellor que veña da neveira) que son o contrapunto de cor e sabor nesta presentación.

Simplemente deitamos un par de lonchas ou tres por galleta, sobre elas unhas lascas de queixo, é damoslle un golpe cun soplete ou pala de queimar, ata que comece a fundir a graxa do magret, e o queixo. Rematamos cos grans de mostaza.

Recomendo consumir antes de que enfríe completamente, para apreciar o contraste de sabores e de temperaturas.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Another Cow in the Corn.

“Pero como me reconozco incapaz de documentar adecuadamente dicho nexo, dejémoslo en que este pan de barco de procedencia gallega, forma redonda y tamaño similar a un water biscuit inglés, está estupendo y tiene un precio que es apenas una fracción del de su primo británico.”

E engade:

“Por dos euros, que es lo que me confesaron que costó el paquete de 250 gramos, me ha parecido un producto excelente. El sitio web de la marca me ha mostrado también una preocupación por la responsabilidad social, así como un interés por los productos ecológicos.”

Sobre a galleta disponse unha rodaxa dunha boa mozarella de búfala, sobre esta unha rodaxa dun tomate saboroso e, por derriba, unhas folliñas de ourego fresco, unhas pingas de aceite de albahaca caseiro (dávos o traballo de preparalo, que vale a pena, ou na súa falta ponlle unha folliña de albahaca), unha pinga dun bo vinagre balsámico de Módena e unhas escamas de sal Maldon.

A receita foi tomada, con autorización do propietario,  do blog Diario del Gourmet de Provincias y del Perro Gastrónomo

O aventureiro galego Jesús García

Entre os alimentos que leva Juanes atópase un quilo e medio de galletas mariñeiras DAVEIGA, 200 gramos para cada día de viaxe previsto

Tiña uns ovos de paspallar na neveira e onte decidín fritilos, que é unha actividade abondo complexa pola dificultade de partir o ovo sen rachar a xema. O meu sistema consiste en cortar a casca cun coitelo de serra pola parte máis ancha do ovo, baleirándoo nunha cunca antes de mandalo á tixola.

Fritidos os ovos, caín en que tiña unhas galletas mariñeiras, así que cada ovo acabou derriba dunha delas, cun chisco de pemento picante por derriba, unha xema de espárrago e unha alcaparra.

Gustoume o resultado, que ten tres sabores moi diferentes. No primeiro bocado apreciase o contraste entre o renxente da galleta e a cremosidade do ovo frito, coa graza do pemento, que nos fai lembrar uns ovos fritos con chourizo. No segundo bocado incorporase a xema de espárrago, co seu sabor mineral. No terceiro e último bocado a alcaparra fai saltar chispas na boca, coa súa acidez acética.

Tanto a receita como a fotografía que a acompaña foron tomadas, con autorización do propietario,  do blog Colineta

O programa completo pódese ver na web de TVE (minutos 5 a 9,30)